İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Bak yine rüzgar dondu.
Buz savrulmakta her yan.
Şelaleler kurudu.
Hüzün nerde? Ağlayan?
Bir hasır attım yere,
Yalın ayak üstünde,
Bir de kalbimi koydum,
Binbir hüzün içinde...
Elimde Kuru Soğan,
Ekmektir katık olan,
Yüreğim ferah olsun,
Azığımsa hep yavan...
Bildiğim budur dostlar,
Güneşim belki doğar,
Doğmazsa da tasam yok,
Dostumdur karanlıklar.
(İstanbul: 10/06/2000)
Metehan Sarıyakutoğlu
Erdal Alova
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, soğuk ve kırağılı bir ortamda yokluk ve hüzünle yaşayan bir anlatıcının iç dünyasını anlatır. Anlatıcı, elindeki kuru soğan ve ekmekle yetinirken yüreğinin ferah olmasını diler. Güneşin doğup doğmamasına aldırmaz; karanlıkları dostu olarak kabul eder. Şiir, yoksulluk ve çaresizlik içinde bir tür metanet ve kabullenmeyi işler.
ANLAM
Yokluk ve karanlıkla çevrili olsa da insanın iç huzurunu ve dostluklarını koruması mümkündür.
Yoksulluk ve çaresizlik ile iç ferahlığı arayışı arasındaki gerilim.
Hüzünlü bir betimlemeyle başlayıp kabullenici bir direnişe dönüşür.
ATMOSFER
Soğuk, kırağılı ve yoksul bir ortamda hüzünlü ama dirençli bir bekleyiş.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümlelerin sessizliği, söylediklerinden daha büyüktür.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.