Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Katar katar olmuş giden turnalar
Sizler bilirsiniz hallerimizi
Sılada sevdiğim öz anam atam
Daha gözlemesin yollarımızı
Pişirir kebabı meze ederler
Artırır az derdim taze ederler
Gündüz akşama dek ceza ederler
Akşam da bağlarlar ellerimizi
Ben de Emrah idim kendi ilime
Şahin kuşu kondururdum koluma
İpek şedde kuşanırdım belime
Şimdi kendir sıkar kollarımızı
Ercişli Emrah
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gurbete düşmüş bir anlatıcının turnalara seslenerek sıladaki sevdiklerine duyduğu özlemi ve esaret altındaki acı yaşamını anlatır. Anlatıcı, bir zamanlar kendi ilinde saygın ve özgür olduğunu, şimdi ise ellerinin bağlandığını ve eziyet gördüğünü dile getirir. Duygusal olarak özlem, hüzün ve çaresizlik öne çıkar.
ANLAM
Gurbet ve esaret, insanın özgürlüğünü elinden alarak onu sevdiklerinden ve eski mutlu günlerinden koparır.
geçmişteki özgür ve saygın yaşam ile şimdiki tutsak ve acılı yaşam arasındaki karşıtlık
ATMOSFER
Hüzünlü ve kasvetli bir gurbet ve esaret atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.