Bir dize, bazen yıllardır aradığın yerdir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Emek

Emek Şiiri - Emile Verhaeren

Geniş gövdeleri, sert hareketleri,
Alınlarında faydalı zaferlerin rüyasile,
Nefes nefese işçi kafileleri,
Hafızamda hailevi ve gerçek
Kahramanlık tabloları çizerek,
Dikilip karşısına asırların,
Koşuyor ileri..

Yiğit dölleri kumral ülkelerin,
Cilalı ağır arabaların, kişneyen atların sürücüleri,
Severim sizleri..

Ve sizi, kızıl oduncuları burcu burcu kokan ormanların

Ve seni, çamurlu, çarpık yollarıyla yalnız tarlaları seven,
Ve canlansın, ışıklansın diye, cömert elleriyle,
Tohumu güneşe serpen
Beyaz köylerin aşınmış çehreli ihtiyar çiftçisi..

Ve sizi,
Gece yıldızlar uyanır, yelkenler atlas rüzgarıyla şişer,
Cilalı halatlar gıcırdar, serenler inlerken,
Dudaklarında bir türkü, denize açılan bahriyeliler..

Ve sizleri,
Kutupların sınırlarına kadar, kudurmuş dalgaları gemleyen,
Güneşin altında boyuna gidip gelen gemileri
Yaldızlı rıhtımlarda boyuna boşaltıp yükleyen
Zorlu taşıt işçileri..

Ve sizleri,
Kardan kumsallarda, buzdan ovalarda,
Kıvranıp mengenesinde soğuğun
Bembeyaz diyarlarda,
Hayali madenler arayanlar..

Ve sizleri,
Dişleriniz arasında lamba,
Titreyen kömürün, görülmeyen emekleriniz karşısında,
Teslim olduğu dar maden damarına kadar
Sürüklenen yer altı işçileri..

Severim seni de,
Dev ocakların, alev kusan örslerin etrafında,
Belli şimdi dimdik, şimdi iki kat,
Demiri ve tuncu döven,
Mürekkepten ve altından çehresiyle
Sisi ve gölgeyi delen ırgat!

Korkunç, aç ve tantanalı şehirlerde,
Sıra, sıra, asırlardan asırlara,
Ve git gide daha heybetle uzanan,
Ölmez eserleri kurmak için yaratılan
Adsız maden emekçileri..

Duyuyorum sizi içimde
Ve çarpıyor yürekleriniz,
Bütün hıncı, bütün acılariyle, yüreğimde..
Sahralarda, denizlerde, kalbinde dağların,
Bu ne zorlu, ne çetin, ne inatçı emek! ..

Milyonlarca işçi eli.
Erkek gayretleriyle
Zincirleri her her diyarda perçinleyerek,
Arzı baştan başa kucaklayıp
Birleştiriyor kilometreleri..

Bu ateşli, bu usta, bu yorulmaz eller,
Herşeye rağmen baş eğen kainata,
İnsan gücünün ve kaynaşmasının damgasını vurmak için,
Ve dağları, sahraları, denizleri,
Bambaşka bir emel, taptaze bir iradeyle
Yeni baştan kurmak için,
Kenetlendi birbirine aşıp kilometreleri.

Çeviri: Cemil MERİÇ

Emile Verhaeren

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.

Şiir, işçi sınıfının farklı kollarını (çiftçiler, denizciler, madenciler, taşıt işçileri) coşkulu bir dille selamlar. Anlatıcı, bu insanların emeğini ve dayanışmasını överek, doğayı ve mesafeleri aşan ortak bir iradeyle yeni bir dünya kurma gücünü vurgular. Şiir, emeğin ve insan dayanışmasının yüceltildiği epik bir ton taşır.

Ana duyguhayranlık
Ana temaemek
Duygusal yönolumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

İşçi sınıfının ortak emeği ve dayanışması, doğayı ve zorlukları aşarak dünyayı dönüştürebilecek bir güçtür.

Temel çatışma

İnsan emeği ile doğanın zorlukları ve mesafeler arasındaki mücadele

ATMOSFER

Coşkulu ve dayanışma dolu bir atmosfer
coşkuluumutlusıcak
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.