Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Titriyor sazan balıkları
Suyun altında
Daha altında suyun sacları kesik
Bir kızın yürüyüşü
Gök bulanık ağlarken.
Kırlangıç tarlaya yaşlanmış
Buğday giyinmiş duruyor
Tuğla yüklü bir araba
Geçiyor yoldan
Göğsünde kırlangıcın
Tuğlaların iniltisi.
Öğle sonu yaşlılıktır biraz.
Edip Cansever
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, su altındaki sazan balıkları, suyun altında saçları kesik bir kızın yürüyüşü ve göğün ağlaması gibi imgelerle doğa ve insan arasında melankolik bir sahne kurar. İkinci bölümde kırlangıcın tarlaya yaşlanması, buğday giyinmiş duruşu ve tuğla yüklü arabanın geçişiyle doğanın içindeki yorgunluk ve inilti hissi işlenir. Son dize öğle sonunu yaşlılığa benzeterek zamanın geçişine dair hüzünlü bir gözlem yapar.
ANLAM
Doğadaki varlıklar ve insan yaşamı, zamanın geçişiyle yorgunluk ve hüzün taşır.
Doğanın canlılığı ile yaşlanma ve yorgunluk arasındaki gerilim
ATMOSFER
Suyun altındaki kız, ağlayan gök ve yaşlanan kırlangıçla örülü hüzünlü, durgun bir doğa manzarası.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.