Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Sonunu istemiyorum sessizliğin
Yokluğu istemiyorum bu akşamüstü çınlamasında
Yüzümü dizlerime dayıyorum, bitiştiriyorum
Kollarımı da
Bir kaktus olmalıyım ben, dışıma yağan bir sağnak
Olmalıyım
Uçsuz bucaksız dünyada
Güneşin doğuşunu bekleyen.
Ufukta ansızın bir ışık çizgisi
Avuclarimdayim belki.
Edip Cansever
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, akşamüstü bir sessizlik anında yalnızlık ve yokluk duygusuyla yüzleşen bir anlatıcının iç dünyasını yansıtır. Anlatıcı, kendini dışına yağan bir sağnağa rağmen içine kapanan bir kaktüse benzetir ve uçsuz bucaksız dünyada güneşin doğuşunu bekler. Son dizede beliren ışık çizgisi, belirsiz bir umut veya kendine dönüş işareti olarak okunabilir.
ANLAM
Yalnızlık ve yokluk duygusu içinde, dış dünyaya kapalı ama yine de bir aydınlanma bekleyen bir ruh hâli.
İçe kapanma ile dış dünyadan gelen uyarıcılar (sağnak, ışık) arasındaki gerilim.
Sessizlik ve yokluk isteğiyle başlayıp, güneşin doğuşunu bekleme ve ışık çizgisiyle hafif bir umut kırıntısına evrilir.
ATMOSFER
Akşamüstü sessizliğinde geçen, içe kapanık ve hafif umut kırıntısı taşıyan bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.