Bir şiir, insanı hiç tanımadığı kendisiyle tanıştırabilir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Dizlerinde kalırsın bir aksam vakti
Soluklarına uğrarsın, kısılmış gözlerine
Geçersin geçersin geçersin
Gökteki tek yıldızdan üşüyerek.
Görüyorsun değil mi
Ne kadar inceldi kent
Ansızın bir kent daha görünecek.
Bak iste, duyuyor musun
Öpüldün bırakıldın sanki
Bir değil iki turlu senin de soluğun.
Edip Cansever
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, akşam vakti yaşanan bir yalnızlık ve incinme hâlini anlatır. Anlatıcı, kentteki incelmeyi ve kendi soluk alışını sorgularken, öpülüp bırakılmışlık duygusuyla savrulur. Metin, kaybolmuşluk ve kırılganlık içinde bir iç sesin yankısı gibidir.
ANLAM
İnsan, kent ve kendi solukları arasında savrulurken yalnızlığını ve kırılganlığını duyumsar.
birey ile kent/çevre arasındaki uyumsuzluk ve terk edilmişlik
ATMOSFER
Akşam vakti kentin incelmesiyle beliren hüzünlü ve yalnız bir iç dünya.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.