İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dorukta Rüzgâr Var

Dorukta Rüzgâr Var Şiiri - Coşkun Ertepınar

Bu, belki son merhaba!
Irmağa toprağa,
Ağaca yaprağa.
Duyan yüreğe,
İşiten kulağa,
Kurda kuşa,
Düze yokuşa...
Bu, belki son merhaba!

Dostlar, dostlar,
Dorukta rüzgâr var!

Coşkun Ertepınar portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.

Anlatıcı, doğaya ve çevresindeki her şeye veda eder gibi bir 'son merhaba' diyor. Bu vedanın ardında bir ayrılık veya yaşamın sona erme ihtimali seziliyor. Dostlara seslenerek doruktaki rüzgârı hatırlatıyor; bu, özgürlük veya doğanın gücüne bir gönderme olabilir.

Ana duyguHüzün
Ana temaAyrılık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Hayata ve sevdiklerine veda etme ihtimali karşısında duyulan hüzün.

Temel çatışma

yaşam ile ayrılık/ölüm arasındaki gerilim

ATMOSFER

Hüzünlü bir veda havası ve doğaya duyulan bağlılık.
HüzünlüNostaljikDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.