İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Ay Tutulması

Ay Tutulması Şiiri - Cihan Oğuz

Benim bir kalbim vardı
Kusursuz inciler döker yağmur dilenirdi
Sular akar gider, günışığı şaşkın
Her gazete sayfasında bir bulmaca bahanesi

Önce ömrümüz sarsıldı, sonra tek sıra kuyruğa girdik acının önünde
Ardından yapraklarını döktü aşk:
Kimse anlamadı sonbaharın geldiğini...
Hep yıldızları sayıklayan güzel kız

Yengeç bir umut kıskacıdır bilmez misin?
Burçlar bazen zamansız mevsimlere işaret
Onu uğursuz sağanaklara göstermez misin?
Serin bir sonbahar gecesi

Ben, kalbim ve yıldızlar
Hepimiz hayata deli gibi bağlanacak kadar yalnız kaldık
Hepimizde aşkın çınlayan nefesi...
Benim bir kalbim vardı

Gölcük’te yağmur var
Kırık bir gökkuşağı varlığını duyurmaya çalışıyor
Her şey paramparça olacak bir süre
Tanrı’nın sözü bile.

Düşlerimin kış uykusundasın
Hiç bitmeyecek bir mevsimin ortasında
Bu yüzden her dem sürecek anıların tazeliği
Gözlerin toy bir badem olarak kalacak...

Söz bazen zavallı şarkı,
Bazen şiir boşluğa atılan kırık taş.
Benim bir kalbim vardı
Coşkulu işkenceler yaşayan

Her çığlıkta içindeki yarayı kahramanlık nişanı sanan
Artık umursamıyorum mu sanıyorsun susan çığlıkları?
Taş devriydi: Önce anılar gömüldü, önce yazılmamış mektuplar önce şarkılar.
Bu sessizlik haksız bir kıyamet değil de ne?

Benim o kalbim suskunluğu bozan klarnet,
Yivli tüfeğin teptiği omuz,
Bir ömrü sıfırlayan sırat köprüsü...
Söylenmedik ne mi kaldı bu mevsimde?

Bir şeyler kaldı mutlaka: Mahcup bir ıslık,
es geçilen bir demet anı.
Artık hepsini elbirliğiyle saklıyoruz
Küçük bir çocuğun maymun resimli çantasında

Yıllar sonra meraklısı çıkıp açarsa
Kendi hüznünü de bulsun diye.
Ömrümüz bir ay tutulmasıydı
Kendine sarıldıkça kayboldu rengi

Aşk için maviydi diyorlar, denizi andırıyor en çok
Gemiler uzaklaştıkça o da eskiyor
Kocamış bir kurdum artık değneksiz köylerde
Çocuklar kuyruğuma teneke bağlayıp hazrolda şiir okuyor

Hayır çıldırmadım, en az deli dumrul kadar yokuşun başındayım
Elimde hangi parçalanmış şarkı varsa dağıtıyorum çocuklara
Gölgesi kırık bir ömre düşen aşk nasılsa ganimet sayılır
Benim bir kalbim vardı
Taşımadı bunları.

Cihan Oğuz

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bir dize bazen uzun bir geceden daha derindir.

Şiir, geçmişte sahip olunan bir kalbin ve yaşanan yoğun duyguların ardından gelen yalnızlık, kayıp ve yıkımı anlatır. Anlatıcı, aşkın ve umudun zamanla dağılışını, anıların saklanışını ve içsel çöküşü dile getirir. Sonunda o kalbin bu ağırlığı taşıyamadığını ifade eder.

Ana duyguhüzün
Ana temayalnızlık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Geçmişteki canlılık ve aşk, zamanla yerini yalnızlığa ve taşınamaz bir hüzne bırakır.

Temel çatışma

geçmiş ile bugün arasındaki duygusal fark

Duygusal akış

Başlangıçtaki yoğun duygusallık, giderek artan bir yalnızlık ve kabullenici hüzne dönüşür.

ATMOSFER

Hüzünlü, nostaljik ve yalnız bir atmosferde geçmişe duyulan özlem ve kayıp duygusu hâkimdir.
hüzünlünostaljikyalnızgergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.