Bazı cümleler yıllarca insanın içinde yürür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
meğer söz karbon
bahçe rüya
yılanı derisinden soymaya
meğer ateş
meğer köz
değilmiş. meğer taş
üzümü olgunlaştırmaya
kimdi rüzgârını gömen
suskunluğun hırkasına
çinko dam çürüyor
gibi söz düşerken
zamanın burgacına
meğer ne gövde
ne ten
kuytundaki çayıra
girip at koşturmaya
meğer atım terli
soluğum dar
meğer yolculuk
sözün ıssız koynuna
(Kum 20, Kasım - Aralık 2003)
Çiğdem Sezer
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sözün ve yaşamın doğasına dair bir sorgulamayı anlatır. Anlatıcı, sözün karbon, bahçenin rüya, ateşin köz olmadığını fark ederek alışılmış anlamların ötesine geçer. Suskunluk, çürüme ve zamanın döngüsü içinde yolculuğun sözün ıssız koynuna doğru olduğunu ifade eder.
ANLAM
Söz ve yaşam, bilinen kalıpların ötesinde bir anlam taşır; gerçek yolculuk sözün içsel boşluğuna doğrudur.
sözün yüzeysel anlamı ile derin anlamı arasındaki gerilim
ATMOSFER
Suskun, çürüyen ve zamanın burgacında savrulan bir içsel yolculuk atmosferi.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.