Aynalı Çarşı

akşamdı
…………….
bir bulut sesini yanı başıma bıraktı

senin huysuz gövden
avuç içlerin göz bebeklerin
bir ağacın altında çekilmiş resmin
uyuduğunda bir nehir
yer değiştiriyormuş gibi bir yandan
bir yana dönmelerin

akşamdı
………………..
bir yaprak bir yaprağa
değmese kopacaktı

bir el pencereyi açtı
bir el kapadı

aynaya sır gerek, dedi kâtip
bakıra lehim
ölüyorlar, yaşamadıkları gibi
öyle kalabalık… hadi gidelim

binlerce çakıl taşı
sesini yanıbaşıma bıraktı

sesin, aynalı çarşı…

SONSUZLUK ve BİR GÜN / EYLÜL-EKİM 2005