Ye

Şiir, ölüm ve para gibi soyut kavramların değerini bilmediğimizi, yine de bedenimizden tahmin yürütebileceğimizi anlatır. Anlatıcı, cinsiyet rolleri ve başarısızlık üzerine düşünürken, zamanı geldiğinde basit bir armut yiyişini hatırlamayı umut eder. Ölü köpekler, kafatasları, ordular ve çiçekler gibi imgelerle usanç dile getirilir; asıl mücadelenin olayın mekaniğine karşı olduğu vurgulanır. Şiir, bugün bir armut yiyerek yarın anımsayabilme öğüdüyle sonlanır.