İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Ne Adammışım Ben

Ne Adammışım Ben Şiiri - Charles Bukowski

Önce sol kulağından
Sonra da sağ kulağından vurdum
Daha sonra da kemerinin tokasını sımsıcak kurşunla yırttım
Sonra da geriye ne kaldıysa
Vurdum
Ve o da pantolonunu çekmek ve bilyelerini
Almak için eğildi
(zavallı mahluk)
bir daha kalkmasına lüzum
kalmayacak şekilde
işinin icabına baktım.

İşte bu kadar.Ayak üstü birşey içmek
için içeri girdim
Herifin biri bana
yan yan bakıyor gibiydi
zaten o da öyle öldü-
yan yan,
bana bakarak
ve bilyelerine
sarılarak.

Kan görüntüsü iştahımı açtı
Denebilir.
Domuz etli bir sandöviç yedim
birkaç acıklı şarkı dinledim...
Bütün lambaları kurşunladım
ve dışarı çıkıp dolaştım.
Etrafta hiç kmse yokmuş gibi görünüyordu
bende atımı vurdum
(zavallı mahluk).

Sonra şerife gözüm takıldı
yolun sonunda duruyodu
titriodu
sanki kutsal bir dans yapıyodu;
çok acıklı bir manzaraydı
bende onun titremesini
birinci kurşunla azalttım
ikinci kurşunla ise titremesini (içim burkularak ? )
tamamen durdurdum

Bir müddet sırtüstü uzandım
ve yıldızları teker teker vurup
aşağıya indirdim
ve sonra da mehtabı vurdum
ve sonra da etrafı dolaşıp
kasabadaki bütün ışıkları aşağı indirdim,
ardından etraf kararmaya başladı
hakikaten karardı etraf
tam istediğim gibi;
uyurken yüzüme ışık vurmasına
dayanamam da.

Uzanıp düş gördüm
yine küçük bir çocuktum
Oyuncak bir altıpatlarla oynuyodum
ve tüm bilye oyunlarını kazanıyodum
uyandığımda
silahlarım yoktu
ellerim ve ayaklarım bağlıydı
sanki birileri benden korkuyor gibiydi
sanki o çirkin benden
korkuyor gibiydi
sanki o çirkin boynuna
bir ilmek geçiriyolardı
sanki beni asmaya
çalışıyolardı,
herifin teki gömleğime
şöyle bir tabela asıyodu:
senin için de bir kanun var.
benim için de kanun, bir de
ağacın birinden sallanan bir
kanun var.

Eh güzel şiir her zaman
gözlerimi yaşartmıştır
inanırmısınız ki, tüm
kadınlar ağlıyolardı
inlemeleri arasında
başka adamların adları duyulsa da
benim için ağladıklarını biliyorum
(zavallı mahluklar)
her biriyle yatmama rağmen, o büyük
heyecen içinde onlara adımı
söylemeyi unutmuş olmalıyım
tüm erkekler kızgın görünüyordu
sanırım çocuklarının saygısızca
bana teneke kutular atmasından olacak.
ama onlara üzülmemelerini söyledim
çünkü nasıl olsa çocukların nişan kabiliyeti yoktu
aralarından tek biri bile erkek
olamayacaktı-
%90 ı homaseksüel olacak, topunun
canı cehenneme, birkaç herif bağırdı
' onu cehenneme yollıyalım!'
Artık son dansımı yapıodum
ama açıktan aldım açıyı
barmenin gözünün içine tükürdüm
ve Nellie Adam ın göğüslerine
takıldı gözlerim,
ağzım sulandı tekrar.

Charles Bukowski

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

Şiir, bir saldırganın iç sesiyle başlar; önce bir adamı, sonra bir atı ve bir şerifi öldürür, yıldızları ve mehtabı vurur. Rüyasında çocukluğuna döner, uyandığında bağlıdır ve asılmak üzeredir. Şiir, şiddetin sıradanlığını ve failin pişmanlık duymayan, hatta keyif alan ruh hâlini yansıtır.

Ana duyguöfke
Ana temaşiddet
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk90/100

ANLAM

Ana düşünce

Şiddet ve öldürme, fail için sıradan ve haz verici bir eylem hâline gelmiştir; ancak bu döngü eninde sonunda failin kendisini de kuşatır.

Temel çatışma

Failin şiddet eylemleri ile toplumun kanunları ve vicdanı arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Şiddet eylemlerinden rüyadaki çocukluğa, oradan da uyanıştaki çaresizliğe doğru bir geçiş var.

ATMOSFER

Şiddetin ve kanın hâkim olduğu, karanlık ve tehditkâr bir atmosfer.
kasvetlitehditkârgerginürpertici
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.