İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Sonuç

Sonuç Şiiri - Charles Baudelaire

Gönlüm rahat, çıktım dağın tepesine,
Hastane, hapisane, kerhane, araf, cehennem,
Kent görünüyor tüm genişliğince,

Çiçekler gibi açar tüm aykırılıkları.
Boşuna gözyaşı dökmeye gitmezdim oraya,
Sen de bilirsin, ey Şeytan, kırık umutlarımın anası;

Kocamış bir kadının kocamış belalısı gibi
Sarhoş olmak isterdim o koca orospuyla,
Cehennem büyüsü gençleştirirdi beni.

Sabah yataklarında uyu daha gönlün dilerse,
Ağır, karanlık, nezleli, gönlün dilerse dolaş
Altın işlemeli akşam perdelerinde,

Seviyorum seni, rezil başkent! Orospular
Ve haydutlar, sunduğunuz hazlar sonsuz,
Yazık ki anlamaz bayağı inançsızlar.

Çeviri: Tahsin YÜCEL

Charles Baudelaire

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.

Anlatıcı bir dağ tepesinden kente bakar; hastane, hapishane, kerhane, araf ve cehennem imgeleriyle kentin aykırılıklarını ve çürümüşlüğünü sıralar. Şeytan'a seslenerek kırık umutlarını ve kente duyduğu tutkulu bağlılığı dile getirir. Şiir, kentin rezil ama baştan çıkarıcı yüzüne duyulan hayranlık ile inançsızlara duyulan sitem arasında gidip gelir.

Ana duyguhayranlık
Ana temaşehir
Duygusal yönkarma
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Kent, tüm çürümüşlüğüne ve aykırılıklarına rağmen baştan çıkarıcı ve sevilmesi gereken bir bütündür.

Temel çatışma

kentin çürümüşlüğü ile ona duyulan hayranlık arasındaki gerilim

Duygusal akış

Dağdan kente bakışla başlayıp kente duyulan tutkulu hayranlığa ve inançsızlara siteme yönelir.

ATMOSFER

Kentin çürümüşlüğünü ve aykırılıklarını kucaklayan, karanlık ama çekici bir atmosfer.
kasvetligerginhüzünlütehditkâr
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.