İnsan hatırladıkça değil, hissettikçe geçmişe döner.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Eski bir yalnızlıktan ödünç alınmış günlerle
Yaşadım gençliğimi ölü bir kadının saçlarını
Okşayarak ...
Yaşadım babamın ruhuma ithaf ettiği
Bütün pişmanlıkları ,
Bozgun bir kalp ve siyah bayraklı şiirlerle
Dolaştım bütün sahipsiz duyarlıkları...
Ömrümü kayda geçirdi bir sokak
Sokak ki vaiz ve ticaret
Islak tül kokusu ve kömür.
Sokak ki hep kışa doğru yürür
Cezmi Ersöz
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının gençliğini ve yaşamını, geçmişten gelen yalnızlık ve pişmanlıklarla, ölüm ve kayıp imgeleriyle iç içe geçmiş bir biçimde anlatır. Anlatıcı, babasının pişmanlıklarını miras almış, sahipsiz duyarlılıklarla dolaşmış ve ömrünü bir sokağın kaydettiğini söyler. Sokak, vaiz, ticaret, ıslak tül kokusu ve kömür gibi imgelerle kışa doğru yürüyen bir yaşamı simgeler.
ANLAM
Yaşam, geçmişin yalnızlığı ve pişmanlıklarıyla yüklüdür ve bu yük, bir sokağın soğuk ve kışa doğru yürüyen atmosferinde kayıt altına alınır.
Geçmişin pişmanlıkları ve yalnızlık ile yaşamın akışı arasında bir gerilim vardır.
ATMOSFER
Şiir, kışa doğru yürüyen bir sokakta geçen, yalnızlık ve pişmanlıkla örülü, kasvetli bir atmosfere sahiptir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, unutmak istemediğimiz şeylerin evidir.