İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Yalnızlık...

Yalnızlık... Şiiri - Cemal Safi

Sen küsüp giderken bir çift sözüme,
Sessizce karşıma çıktı yalnızlık...
Pişmanlık hissiyle yanan yüzüme,
Beter ol der gibi baktı yalnızlık! ...

Dilimden düşünce o çirkin hece,
Kapımı sen açtın bu zalim güce.
Dört yanım karlı dağ oldu her gece
Çığ gibi üstüme çöktü yalnızlık! ...

Ne kadar hasretsem bir tebessüme,
O kadar muhtacım son nefesime.
Ruhumda beliren her hevesime,
Bir hüsran perdesi çekti yalnızlık...

Bu nasıl bir garez, bu nasıl bir kin?
Serviler şehrini gösterir her gün?
Sevgilim seni de ağlatır bir gün,
Gözünü canıma dikti yalnızlık! ...

Cemal Safi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.

Şiir, sevgilinin küsüp gitmesiyle başlayan bir yalnızlık anlatısıdır. Anlatıcı, yalnızlığı kişileştirerek onun üstüne çöktüğünü, pişmanlık ve hasretle boğuştuğunu dile getirir. Sonunda sevgilinin de bir gün ağlayacağını söyleyerek yalnızlığın intikamcı yüzünü vurgular.

Ana duyguYalnızlık
Ana temaYalnızlık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Yalnızlık, terk edilmenin ardından kaçınılmaz ve acımasız bir güç olarak kişinin hayatına çöker.

Temel çatışma

birey ile yalnızlık arasındaki mücadele

Duygusal akış

Başlangıçta pişmanlık ve yalnızlıkla başlayan duygu, son bölümde öfke ve intikam arzusuna doğru sertleşir.

ATMOSFER

Terk edilmişlik ve yalnızlığın ağır, kasvetli ve giderek öfkeli bir hâle büründüğü bir atmosfer.
HüzünlüYalnızKasvetliGergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.