Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
zincirlerle çekiyor işçiler
güneşi, yatağımın başına.
ben nasıl çıkarım bu kirli yüzle
güneşin karşısına?
kuşlar başucuma toplanmış
perdeleri açılıyor sabahın
ben nasıl sokarım bu tembel vücudu
bahçesine allah'ın?
kim gönderir satıcıları
kapımın eşiğine salat?
ben nasıl alırım mallarını
ancak kendilerine yetecek kadar.
gece örtülüyor üstüme
uyutmak için zannederim,
kim yaşatıyor beni hala
cevap isterim.
Celâl Sılay
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sabahın gelişiyle birlikte işçilerin güneşi getirmesi, kuşların toplanması ve satıcıların gelmesi gibi dış dünyadaki canlılık ve hareketlilik karşısında, anlatıcının kendi kirli yüzü, tembel vücudu ve yetersizliği nedeniyle bu hayata katılamama duygusunu anlatır. Anlatıcı, kendisini bu dünyaya layık görmez ve sonunda kendisini hâlâ yaşatanın kim olduğunu sorgular.
ANLAM
Anlatıcı, dış dünyanın canlılığı ve işleyişi karşısında kendini yetersiz, kirli ve tembel hissederek bu hayata katılamayacağını düşünür; yaşamının devam etmesinin nedenini sorgular.
bireyin kendini dış dünyadan soyutlaması ile dış dünyanın canlılığı arasındaki gerilim
ATMOSFER
Sabahın canlılığına karşın anlatıcının iç dünyasında ağır bir yalnızlık ve yetersizlik duygusu hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.