İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Butün bu cılgıldaklar
Pencerenin ağzına asılı
Bütün bu fırıldaklar
Bütün bu pervaneler
Bütün bu değirmenler
Bütün bu uçurtmalar ve uçaklar
Poyrazın doğrultusunda...
Gülibrişim, mimoza ve manolya, kavak
Yaprakları dahil
Bütün bu kıpır kıpır insanlar
Elleri kolları ve kulaklarıyla
Ve erken öten bir horozun sesiyle
Kaçmışlar öbür dünyaya şimdiden
Seslerini bırakmışlar geriye
Bu ölümlü dünyaya yadigar...
Can Yücel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, rüzgârda hareket eden nesneleri ve insanları betimleyerek onların seslerinin bu dünyada kaldığını, kendilerinin ise öbür dünyaya göçtüğünü anlatır. Anlatıcı, ölümün kaçınılmazlığını ve geride kalan seslerin yadigâr kalışını hüzünlü bir kabullenişle dile getirir.
ANLAM
Ölüm, canlıların bu dünyadan ayrılıp seslerini geride bırakmasıdır.
yaşam ile ölüm
ATMOSFER
Hüzünlü ve dingin bir atmosferde, doğa ve insan unsurlarının ölümle sonuçlanan kaçışı anlatılır.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı cümlelerin sessizliği, söylediklerinden daha büyüktür.