Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Trabzon hurması ağacına döndüm
Tüyüm tüsüm döküldü, yapraksız kaldım
Yine de meyvaya duruyorum bu cıbıl halimle
Tepeden tırnağa
Turuncu turuncu
Kütür kütür
Bu benim sonbaharım
Bu benim son gürlüğümdür
Can Yücel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, bir kişinin kendini Trabzon hurması ağacına benzeterek, dış görünüşünün yıpranmasına rağmen içten içe üretkenliğini ve canlılığını koruduğunu anlatır. Mevsimsel bir dönüşüm içinde, sonbaharın getirdiği sadeleşmeyi ve olgunluğu kabullenir. Anlatıcı, dökülen yapraklara rağmen meyve verebilme gücünü, son bir gürlük olarak görür.
ANLAM
Dışsal yıpranma ve kayıplara rağmen içsel üretkenlik ve canlılık sürdürülebilir; bu durum bir tür olgunluk ve huzur kaynağıdır.
Dış görünüşün yıpranması ile içsel canlılığın sürmesi arasındaki karşıtlık.
ATMOSFER
Sonbaharın dinginliği ve olgunluk hissi, doğal bir kabul atmosferi oluşturur.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.