Bazı kelimeler insanı kendine geri çağırır.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Deniz moruna kaptı beni
Getiriyor götürüyor
Zifiri bir laciverdiye doğru...
Dalgalar ki yavaşlayan darbeleri kalbimin
Vuracak ve duracak elbet o ziftli kıyıya
Usuldan usul çırpıntılar halinde...
Denizboku çakıllardır benim mezartaşlarım...
Can Yücel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının denizle kurduğu yoğun ve karanlık bir ilişkiyi anlatır. Deniz onu kendine çeker, sürükler ve koyu bir laciverte doğru götürür. Dalgalar, kalbin yavaşlayan vuruşları gibidir ve sonunda ziftli bir kıyıya varacakmış gibi hissettirir. Şiir, ölüm ve yok oluş çağrışımlarıyla doludur; deniz çakılları anlatıcının mezar taşları olarak betimlenir.
ANLAM
İnsan, kendini karanlık ve kaçınılmaz bir sona sürüklenirken bulur; bu süreç hem hüzünlü hem de kabullenilmiş bir akıştır.
Yaşamın hareketliliği ile ölümün durgunluğu arasındaki gerilim
Şiir, denizin sürükleyici gücü karşısında duyulan hüzün ve çaresizlikten, ölümün kaçınılmazlığını kabullenen bir dinginliğe doğru ilerler.
ATMOSFER
Karanlık, ağır ve ölümü çağrıştıran bir atmosfer hâkimdir; deniz ve dalgalar hem sürükleyici hem de yok edicidir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.