Şiir, insanın içinde kalan yarım cümlelerin devamıdır.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

İtiraza İtirazım Var

İtiraza İtirazım Var Şiiri - Can Yücel

Süt limanlarında poyrazlarla lodoslar ölüyorum
Döndükçe, döndükçe başım, martılar kusuyorum
Derya bir Kuran-ı Kerim yapraklar'nı bir bir açıyorum
Karış, karış, karış, karış, karış, karış, karış karıştırıyorum
Bakara oynuyorum Fatiha'nın Bakara suresiyle
Ve zarlarla ki hepsi ayrı bir Sure alayıdır
Nedir diye, nemenedir bu arabesk diye diye
Martılar bu şakası yok, akaraplar tarafından ağlanılan
Bir mersiye - şad olsun ruhu - Tamburi Cemil Bey'e
Odeon bir rekorla koşan bir gramafonmuş bu dünya
Kurdukça dönüyorum, döndükçe çalıyor, çalınıyorum
Ben ki Kibariye bir hırsız ve Ferdi Tayfur kadar eski bir sipiker ve
kokoyiniman
Kendimden kendimi çalıyorum, kendimle, kendimle kendimi
Yaşasın mahşere dek bu kısır olmayan döngü
Yaşasın Veli`fendiler'de mahşerin o dokuz doğuran süvarisi
Benden önce de vardı, benden sonra da tufan
Yaşamak ölünmez ki yaşamayı yaşamaklan
Gönderin de Hasan-Hüseyin emminin, dalgalandıkça bu kırmızı don
Bir arabesk bu, ister sol olsun, ister sağ
Ve indikçe kustuğum martıların güzel gözlerinden yaşlar
Çaputlar kalkıp kalkıp Marmara'nın dalga kıranlarından
Kondu-konacak geceleri Hacı Bektaş-ı Veli'nin türbesindeki o milyon
yıllık dut ağacının dallarına
Bu şiir ve bu nane, ifademe mani olmayan bir damla meni
Lümpen kesilmiş şahsımın kuzgunlaşmasıyla birden göğe ağan
ve ağaran meçhul bir artısıyla
Ki istersen demevi bir RH pozitif de olabilir.
İşte bu şiirin kendini çektikten sonra Kodak'la nefsine nefes etmesidir
Zaten şiir denen nesne, eski bir an'aneyle, doğan çocuğun kulağına
ezan makamıyla isminin üflenmesidir
Ya da tınlatmaktır içinle için için olan tambur ola ki evreni
Ve de çınlasın deyuu Neyzen'in neyi (görülmemiş hiç neyin çınladığı
bu ana dek)
Ve en arabesk ve en çağdaş adamımız Orhan Veli'nin kuzular kulağına
Maraz ve menapoz, muhteris ve muteriz itirazlara itirazım var,
itirazım, itirazım
Ama halka, halka halka halkalanan halka dünden ve yarından
her zaman razıyım.

Can Yücel

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

Şiir, anlatıcının içsel bir çalkantı ve kültürel bir karmaşa içinde kendini ve çevresini sorguladığı, arabesk bir dünya görüşüyle örülü bir monologdur. Anlatıcı, deniz ve martı imgeleri etrafında dönerek, müzik, din ve toplumsal kimlikler arasında gidip gelen çok katmanlı bir varoluşsal sıkıntıyı dile getirir. Şiir, geleneksel ve modern öğeleri alaycı bir dille harmanlayarak, bireyin kendine yabancılaşmasını ve dünyanın absürtlüğünü vurgular.

Ana duygukaygı
Ana temayabancılaşma
Duygusal yönkarma
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Modern dünyada birey, kültürel ve varoluşsal bir karmaşa içinde kendine yabancılaşır ve bu döngüden çıkış yolu bulamaz.

Temel çatışma

Bireyin içsel çatışması ile toplumsal/kültürel baskılar arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Şiir, başlangıçtaki yoğun kaygı ve öfkeden, sonlara doğru ironik bir kabullenişe doğru ilerler.

ATMOSFER

Şiir, kültürel ve varoluşsal bir karmaşanın yarattığı boğucu ve bunaltıcı bir atmosfere sahiptir.
kasvetliboğucugergin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.