Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Senlen raks rakına kalktıkta
Başım ayaklarınla
Ayaklarım başınla beraber,
Ve oran orama değdikçe,
Evler boşalıyor
Sokaklar boşalıyor
Bahçeler masalar boşalıyordu
Ben boşalıyordum,
Bizden gayrı kalan
Bi tek rüzgar vardı
Yaprakları üfleyen rüzgar…
Senden ayrılınca anımsadım
Dünyanın bu kadar kalabalık olduğunu…
Can Yücel
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, sevgiliyle birlikteyken yaşanan coşkulu ve iç içe bir anın betimlenmesiyle başlar; bu an, dünyanın adeta boşalmasıyla özdeşleştirilir. Ayrılık sonrasında ise anlatıcı, dünyanın aslında kalabalık olduğunu fark eder ve bu farkındalık, birlikteliğin değerini ve ayrılığın yarattığı yalnızlığı vurgular.
ANLAM
Sevgiliyle geçirilen anlar dünyayı anlamlı kılar; ayrılık ise kalabalığın içinde yalnızlığı ve özlemi getirir.
Birlikteliğin coşkusu ile ayrılığın yalnızlığı arasındaki karşıtlık.
Birlikteliğin coşkulu ve neşeli anından ayrılık sonrası hüzün ve özleme geçiş.
ATMOSFER
Önce coşkulu ve iç içe bir atmosfer, ardından ayrılıkla birlikte hüzünlü ve yalnız bir atmosfere dönüşür.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.