Şiir, söylenemeyenin incelikle söylenmesidir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Lokomotif

Lokomotif Şiiri - Cahit Zarifoğlu

Gaflet
Padişah kılındın
Bir gövde mülkünde
Ömür ve devlet idin
Kara zünnar belinde

Bir yürüdün bin düştün
Gölge içinde yüzün
Kara leke o siyah
Neyin gölgesi düşün

Uyanış
Gece yarısı uyandın
Nerede düğüm, aradın
Yanıyor akıl ve alem
Vakit kapı vuruyor

Nefes alıyor veriyor eşya
Mekan hem, hem zaman kayıyor

Çatıyı çatmış biri
Ete can katmış biri

Derken
Yürek aklın koynuna giriyor

Kıdem
Kim baş eğik girdi
De eli boş döndü?

Düşüş
Kim başı dik girdi
Kibir ilinde yitti

Korku
Tevbe onuma, kalın boynuma
Tevbe bunuma, ince boynuma

Reca
Bohçam boş
Öteberim eksik
Azığım kuru
Canım aç

Yüzüm sana çevrili
Adımım sana
Irmaklarına
Bir lokma suyla geldin, su denmez
Kabul ola affola

Cahit Zarifoğlu

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, hatırlamanın en zarif biçimlerinden biridir.

Şiir, insanın gaflet içinde bir padişah gibi yaşarken düşüşünü ve gece yarısı uyanışını anlatır. Anlatıcı, kibir ve gölge içinde yürüyen insanın akıl ve alem yanarken vakit kapıyı çaldığını fark eder. Sonunda yürek aklın koynuna girer, tevbe ve reca ile yüzünü ilahi olana çevirir; boş bohça ve eksik azıkla affedilmeyi diler.

Ana duygupişmanlık
Ana temainanç
Duygusal yönkarma
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan gaflet içinde kibirle yürürken aslında düşer; gerçek uyanış, yüreğin aklı kuşatması ve tevbe ile ilahi affa sığınmaktır.

Temel çatışma

gaflet ile uyanış, kibir ile tevazu, dünyevi iktidar ile ilahi hesap

Duygusal akış

Gaflet ve düşüşten uyanışa, oradan tevbe ve reca ile affa yönelen bir değişim var.

ATMOSFER

Gece yarısı uyanışın, hesap verme ve affedilme dileğinin hâkim olduğu içsel ve manevi bir atmosfer.
kutsalgerginumutludingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.