Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Ateşli Hastalıklar

Ateşli Hastalıklar Şiiri - Cahit Zarifoğlu

I

Bir ateşli hastalık
Orak ucu gibi geçmiş karnına

Bilinmez rahmet saatı
Birden çıtçıt - çıtçıt - çıt
İsyan davulunu o
Asmış boynuna

Baktı ki bu ölümün ayak sesleri
Darldı mekan
Can çekiliyor ayak uçlarından
Tırnaklar soğuyor hücreler sahipsiz kalıyor
Ve ömründe ilk kez
Başlıyor duaya

Bilinmez ne zaman birden açılır kapı
Korku ve recade cennet yanıkları
Neredeyse ilk kez ömründe başlıyor duaya

Ama aklı önden atıldı
Gönlü bir türlü titreşmedi:

"Hiç yönelmedim Tanrıya" dedi"onca zaman"
"Şimdi ölüm geldi
Yalvarmak boşuna"

Ama ölmedi orak uca çekildi
Ateş
Serin dağ başlarının
Ahu ceylanına benzedi
Dünya güzelleşti şarap lezzet kazandı
Rahmet saatı devrini tamamladı
İsyan davulu boyunda kaldı
Ölüm sanki hiç yokmuş
Olmayacakmışcasına uzağa durdu

Bir vade verilmiştir.
Bu iki fırsat yaratılmıştır
Bir kement atılmıştır
Cehennem soylu
Başını çevirdi gitti öteye

II

Bir ateşli hastalık
Kan kırmızı yuvarlar
Görüyorlar bizi bocalarken karanlıkla
Görüyorlar dördüncü zaman
Ve alemi melekut boyutunda

İzlenirken köşelerden
Hangi gizliden sözedebilirler

Hangi ate kalmadı rezil olmadık
Yoo ben ondan öndeyim
Mahcubluğum
Onun dehşetinden az değil

Ateş
Bulamaçlı bir buğu gibi
Sarıyor tenimi
Bismillah
Bir tertip antibiyotik
Çay
Şu aziz aspirin
Hep çarelere tevessül olarak

Yarab şifa sendendir
Etten ottan değil
Eğer kavi kulların olaydık
Yemeden doyar
Görmek için göz aramaz bakmazdık
Mikroplar
Hastalıklar şifalar
Emrimizde olurdu
Yine de taktirini gözlerdik
Onu yeğlerdik

Bir ateşli hastalık
Eklem ağrıları ve baş
Sanki yerinde değil
Karyolanın yanında bir uçurum hissi
Bahçede
Sularla oynayan çocukların arasına karışmak

Cahit Zarifoğlu

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

Şiir, ateşli bir hastalık sırasında ölüm korkusu yaşayan bir kişinin iç dünyasını anlatır. Hastalık krizinde ölümle yüzleşen anlatıcı, Tanrı'ya yönelir ve dua etmeye başlar; ancak geçmişte inançsız oluşunu hatırlayarak pişmanlık duyar. Ölüm tehlikesi geçince dünya yeniden güzelleşir ve yaşam sevinci geri gelir. İkinci bölümde ise hastalık yeniden başlar, anlatıcı çaresizlik içinde şifa için Tanrı'ya yakarır ve sağlıklı çocuklara imrenir.

Ana duygukorku
Ana temainanç
Duygusal yönkarma
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Ölüm korkusu ve hastalık, insanı inanca ve duaya yöneltir; ancak samimi bir inanç olmadan yapılan dualar ve pişmanlık ikilem yaratır.

Temel çatışma

İnançsızlık ile ölüm korkusu arasındaki gerilim; hastalık ve ölüm tehdidi karşısında insanın çaresizliği ile Tanrı'ya yönelme arasındaki çatışma.

Duygusal akış

Ölüm korkusu ve çaresizlikten geçici bir rahatlamaya, ardından yeniden hastalık ve çaresizliğe dönüş.

ATMOSFER

Ateşli hastalık ve ölüm korkusunun yarattığı gergin, kasvetli bir atmosfer; yer yer umut ve rahatlama.
gerginkasvetliürperticiumutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.