İnsan bazen bir dizede kendine rastlar.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Çocukluk

Çocukluk Şiiri - Cahit Sıtkı Tarancı

Affan dedeye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var ne de adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiç bir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden.
Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horoz şekerim!

Cahit Sıtkı Tarancı

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.

Şiir, çocukluğunu bir başkasına satmış bir anlatıcının yaşadığı kimlik kaybını ve geçmişe duyduğu özlemi anlatır. Anlatıcı, artık yaşının ve adının olmadığını, kim olduğunu bilmediğini söyler. Buna karşın bahar, bahçe, havuz, uçurtma ve horoz şekeri gibi çocukluk imgeleriyle neşeli bir dünya canlanır. Şiir, kaybedilen çocukluk ile onun masumiyetine duyulan özlemi iç içe verir.

Ana duyguözlem
Ana temaçocukluk
Duygusal yönkarma
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Çocukluk, satıldığında geri alınamayan ve kişinin kimliğini kaybetmesine yol açan bir hazinedir.

Temel çatışma

Çocukluk masumiyeti ile yetişkinlikteki kimlik kaybı arasındaki karşıtlık.

Duygusal akış

Şiir, çocukluğun satılmasıyla başlayan hüzünlü bir farkındalıktan, bahar ve oyun imgeleriyle canlanan neşeli bir çocukluk anısına doğru ilerler.

ATMOSFER

Şiir, çocukluk anılarının canlılığı ile yetişkinlikteki kimlik kaybının hüznünü bir arada taşıyan bir atmosfere sahiptir.
nostaljikhüzünlüneşelidüşsel
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.