Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

İstanbul'daki

İstanbul'daki Şiiri - Cahit Külebi

İstanbul'da bir sevdiğim vardı
Keçi yavrusuna benzer,
Rüzgar eserdi hafiften gözlerinde
Halden anlardı.

Bütün Şehzadebaşı bilir hikayemizi,
Gülhane parkı bilir, gemiler bilir,
Gelip geçen bakardı.

Yanakları güz elmasına benzer
Soğuk havalarda.
Ormanlar gibi bakışları;
Çocuktu, aceleci, bir hali vardı.
Bahar günleri geldi miydi
Saçları uzardı.

Adını bile unuttum
Yüzünü de, gemileri de,
Yalnız ara sıra aklıma geliyor
Sabah akşam iş başında
Ve asfalt caddelerde.

Cahit Külebi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler geç kalmaz; insan geç kalır.

Anlatıcı, İstanbul'da yaşadığı geçmiş bir aşkı hatırlıyor. Sevgilinin özelliklerini doğa imgeleriyle anlatıyor, onunla yaşadığı hikâyenin şehirdeki izlerini vurguluyor. Zamanla adını ve yüzünü unutmuş olsa da, sevgili ara sıra gündelik hayatın içinde anımsanıyor.

Ana duyguÖzlem
Ana temaAyrılık
Duygusal yönKarma
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Geçmişte yaşanan bir aşk, unutulmaya yüz tutsa da gündelik hayatın içinde silik bir anı olarak varlığını sürdürür.

Temel çatışma

geçmiş ile bugün arasındaki gerilim; unutma ile hatırlama arasındaki ikilem

Duygusal akış

Şiir, sevgiliye dair canlı anılarla başlayıp, zamanla unutuluş ve gündelik hayatta silik bir hatırlayışa doğru ilerler.

ATMOSFER

İstanbul'un gündelik hayatı içinde geçmişe dair buruk bir hatırlayış ve hafif bir hüzün.
HüzünlüNostaljikYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.