İnsan bazı şeyleri ancak kaybedince isimlendirebilir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Virtüöz Ölüm

Virtüöz Ölüm Şiiri - Cahit Koytak

Ben ki şairim,yüzünüze bakarken
En çok içinizi görmekten korkuyorum;
Bu yüzden yüzünüze bakarken
Ensenizi yalayan denizi görüyorum,
Denizi cesedinize teyelleyen
Yunus sürülerini,
Fenikeli tüccar gemilerini,
Mağripli korsanları

Ya da mavi beyaz çizgili
Şiir transatlantiklerini…

Ben ki şairim,dediğim gibi,
Siz konuşurken, bakın, ben
Bir yandan denizi dinliyorum,
Ölümün üflediği boruları, sirenleri…

Ölüm ki,yalnızlıkların en yağız köpüreni,
En büyük köpüreni,
En sessiz köpüreni.

Ölüm ki, şiirlerin en şiire benzeyeni.
Ölüm ki, kusursuz örtüşeni,
Sözle sükutun.

Ölüm ki,davetleri geri çevire çevire
Artık toya düğüne
Çağrılmaz olanı,usta çalgıcıların…

Cahit Koytak

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.

Şair, insanların yüzüne bakarken aslında içlerindeki derinliği, denizi ve ölümü gördüğünü anlatır. Konuşulanların yanı sıra denizin ve ölümün sesini duyduğunu, ölümün yalnızlığın ve şiirin en saf hali olduğunu vurgular. Ölüm, davetlere artık çağrılmayan bir usta gibidir.

Ana duygukaygı
Ana temaölüm
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Ölüm, insanın iç dünyasında ve şiirde en temel, kaçınılmaz gerçekliktir.

Temel çatışma

yaşamın yüzeyselliği ile ölümün derinliği arasındaki gerilim

ATMOSFER

Ölümün ve denizin seslerinin iç içe geçtiği, tedirgin edici ve derin bir atmosfer.
kasvetligerginürpertici
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.