İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Meneviş Rengi

Meneviş Rengi Şiiri - Cahit Koytak

Altmışında aşk, safiyeti biliyor
Ve şerh edebiliyor onu,

Ama safiyet olamıyor,
Safiyetin kendisi olamıyor.

Aşk mı, ayak izi mi, aşkın?
Bir çiçek, bu, bir çiçek, meneviş rengi,

Göğe yakın dik başlı kayaların
Gölgesinde açıyor;

Hem ölüm korkusuna benziyor,
Hem ölümün çaresine benziyor.

Cahit Koytak

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Kelimeler bazen gitmeyenlerin yerine kalır.

Şiir, yaşlılıkta aşkın saflığını anlayabilen ama o saflığı bizzat yaşayamayan bir anlatıcının durumunu anlatır. Aşk, bir çiçeğin gölgede açması gibi hem ölüm korkusuna hem de ölümün çaresine benzetilir. Anlatıcı, aşkın özünü kavrayış ile onu deneyimleyemeyiş arasındaki gerilimi dile getirir.

Ana duyguhüzün
Ana temaaşk
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk60/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşkın safiyeti yaşla anlaşılabilir ama artık o safiyetin kendisi olunamaz.

Temel çatışma

aşkın bilgisi ile aşkın deneyimi arasındaki uçurum

ATMOSFER

Aşkın safiyetinin uzaktan seyredildiği, hüzünlü ve düşünceli bir atmosfer.
hüzünlüdingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.