Ölüm Çiçekleri

İçim eski umman, yeni çöl.
Sevaplarım serap, günahlarım kaktüs.
Öylesine yorgunum, öylesine kırgın.
İçim eski bahçe, yeni kır.

Ay, doğmaya küsemez güneşe sormadan.
Ve aşk; boşluğun ucunda,
şeytanın avcunda,
yiğitliğin burcunda durur.
Ve aşk, benim zaafım.
Ay, ışığını kesemez güneşe küsmeden.

İçim eski uyaklı şiir, yeni serbest vezin.
Duygularım yakıcı, düşüncelerim serin.
Öylesine dağınığım, öylesine bulanık.
İçim eski vaveyla, yeni sükûnet.

Çiçeklerim, ah benim solmuş çiçeklerim.
Kimini ihtirasla, kimini yasla beklerim.
Kimini beklemem, hatrımda idam ederim.
Kim beni sevmişse ölmüştür o,
yanmıştır canı.
Ben kimi sevmişsem onunla sevişmemişimdir.
Çiçeklerim, ah benim zehirli çiçeklerim.

İçim eski köşk, yeni virane.
Pencerelerim kirli, kapım şerhane.
Öylesine ölüyüm, öylesine ruhsuz.
İçim eski gökyüzü, yeni mezarlık...