İntihar Edemeyen Şairlerin Şiiri

Havadisler zelzele, gönlümüzde yarıklar...
Gülmek nedir bilmeyiz sürerken hıçkırıklar!

Efkâr ki ruhumuzun upuzun kemendidir,
Ruhumuzun celladı yine ruhun kendidir.

Çarpışmak arzumuzdur bir İttihatçı gibi,
Namına Zenci Musa denen inatçı gibi!

Ahir zaman duvarı: İncilerle itidal...
Bir öncü "Hadi!" dese doğar mıydı iptizal?

Bayrağımda kanım var, toprağımda şehit;
Vebali ödemeden olunur mu müttehit?

Bir elimde pusat olsun, bir elimde kalem;
"Yaşadığı zaferi, yazıyor!" desin alem!

Bizler hayal kurdukça elma kızıllaşıyor,
Hakikâtle beraber kıyamet yaklaşıyor!

Mektubudur beklemek öylece intiharın,
Sevda ile tattık biz aczini intizarın!

Ölümlere gülümser, şehadetle coşarız;
Ol cennet-i firdevse işte böyle koşarız!