Güz'üntü Mevsiminde Ankara

Güzü getiren kuşlardır,
Başlar gökyüzünde telaş.
Bu mevsimin hüznü vardır,
Hüküm sürer yavaş yavaş.

Güneş şimdi en yalancı,
Ha varlığı, ha yokluğu...
Hasretimiz derin sancı,
Ha azlığı, ha çokluğu...

Kulağı çınlar çok şairin,
Kaldırıma bakış çöker.
Ağaçlar ki derin derin,
Yaprak değil şiir döker.

Saplanır gece yarısı
Düşlerimiz derinliğe.
Göğsümüzde güz sancısı,
Göğüs gerer serinliğe.

Beklediğim yağmur artık,
Kahpeleri unutmuşum.
Ve Ankara mahmur artık,
Gözlerimde uyutmuşum.