Dilek Feneri

Yüzüyor uçtan uca deniz kokan tarihim;
Gülümsüyorum dostlar, anlayın, durum vahim!

Mutluluk yabancıdır bu sitemkâr şaire,
Şimdi huzur dediğim kapısız bir daire...

Fakat ilk kez içinde mahsur kaldım bu yerin,
Ne güzel mahkûmiyet: Ruhum od, tenim serin.

Penceresi gözlerim, kızıllıksa misafir;
Dans ediyor dalgalar ahenkle safir safir.

Ah bu şehir, bu koku ve şımarık martılar...
Gül satanlar, aşıklar ve masum abartılar...

Alevli bir fenerle tırmanıyor dilekler
Göğe doğru usulca nereye gidecekler?

Eşlik eder hazzıma sıcacık demli çayım,
Mehtabı doğuracak birazdan dolunayım...

Ah bu şehir, bu kule ve sallanan tekneler...
Efsun saçan ışıklar ve daha neler neler...

Bu şehirde feleği umudumla yenerim,
Yaldızlı şiirlerdir benim dilek fenerim!