Bazı kelimeler insanı kendine geri çağırır.
ŞAİRİN DEFTERİ / TAM METİN
Güneşin ve suyun tadıyla
Uçunca bulutların tarlasına
Orada gece yok
Gece olmuyor uzaklarda
Boynumda gümüş bir kafes
Sadakatsiz bir cariye gibi
Uzanıp kıvrıldım ayın ortasına
O bir dede
Ben bir tanrıça
Günlerce uçtuk alacakaranlıkta
Boynum ince
Kalbim boş
Sürdüm yüzümü ağaçlara
Rüzgara sürdüm gözlerimi acıyla
Geçtiğim yollar
Ve uçtuğum
O gecesiz gökyüzü
Bulutların tarlasında oturan
Tanrı kadar yorgun
Fısıldadılar:
Bejan Matur
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gece olmayan bir gökyüzünde, bulutların tarlasında geçen düşsel bir yolculuğu anlatır. Anlatıcı, boynundaki gümüş kafes ve boş kalbiyle bu yolculukta kendini tanrıça gibi hisseder; ay, dede olarak kişileştirilir. Şiir, özgürlük ve yalnızlık arasında salınan bir iç ses olarak okunabilir.
ANLAM
İnsan, özgürlük arayışında yalnızlığını ve içsel boşluğunu derinden hisseder.
özgürlük ile yalnızlık
ATMOSFER
Düşsel ve melankolik bir gökyüzü yolculuğu; yalnızlık ve hüzün duygusu hâkim.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın kendine yetişme biçimlerinden biridir.
iPhone'da ana ekranına nasıl ekleyeceğini gösterelim.
Günün şiirinden haberdar olmak için bildirimleri aç.