Şiir, hatırlamanın en zarif biçimlerinden biridir.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Erkekler evlere çekildi çoktan,
Katran gibi camlara yapıştı perde.
Göreyim sıkıntıyı sav başından,
Gel de dolaşma caddelerde.
Kale her zamankinden korkunç:
Gece vakti, karlar altında, kışın.
Üzüyor mu seni delikanlı,
Yollar gibi sokaklarda kalışın?
Yine yarın benimlesin bekleyiş,
Gelmedi posta treni!
Bu berbat düşünceler saatinde;
Tanrım, başıboş bırakma beni!
Behçet Necatigil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, gece vakti karlı bir kışta şehirde yalnız kalan bir kişinin sıkıntı ve kaygılarını anlatır. Anlatıcı, kendisiyle konuşur gibi bir seslenişle içinde bulunduğu karanlık ruh halini ve bekleyişini dile getirir. Şiirin sonunda Tanrı'ya yalvararak yalnızlık ve karamsarlık içinde başıboş bırakılmamayı diler.
ANLAM
Karanlık ve yalnız bir gecede insan, iç sıkıntısından kurtulmak için ilahi bir yardım arar.
bireyin içsel sıkıntısı ile dış dünyanın kasvetli atmosferi arasındaki gerilim
Şiir, sıkıntı ve kaygıdan başlayıp Tanrı'ya yakarışla sona erer.
ATMOSFER
Karanlık, karlı ve ıssız bir kış gecesinde, sıkıntı ve yalnızlığın sardığı kasvetli bir atmosfer.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.