Bazı kelimeler bir yere değil, bir zamana götürür.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Dükkan duvarlarında
Saatler
Geçerken
Bakınca.
Kayıp çağ - - uyulurdu
Yıldızlara, aya.
Belliydi bahar başlar
Hangi fırtınalarda.
Kuşlar göçmen, bulutlar gri
Eriyen güz.
Hangi lodos kış
Kamçılar denizi.
Nasıl gelirdi ülker
Aşk atımı günleri
Cemreler kalbe düşer
Bilinirdi.
Türedi kağıtlarda fal
Duvarlar saatsiz
Leylek, kırlangıç
Yok kuş kemikleri.
Behçet Necatigil
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, modern yaşamın düzenine ve teknolojisine (saatler, duvarlar) karşı, doğanın ve geleneksel yaşamın kayboluşunu anlatır. Anlatıcı, geçmişte yıldızlara ve doğal döngülere göre yaşanan, anlamlı ve düzenli bir zamanı özlemle hatırlar. Günümüzde ise bu doğal belirleyicilerin yerini yapay düzenler almış, insan doğadan ve kendi köklerinden kopmuştur.
ANLAM
Modern yaşamın düzeni, doğal zaman algısını ve doğayla kurulan bağı yok etmiştir; bu kayıp bir özlem ve yabancılaşma duygusu yaratır.
Geçmişin doğal düzeni ile günümüzün yapay düzeni arasındaki karşıtlık.
Geçmişe duyulan özlem ve günümüzün kaybı karşısında duyulan hüzün, şiir boyunca yoğunlaşarak sürer.
ATMOSFER
Geçmişin doğal düzenine duyulan özlemle yoğrulmuş, hüzünlü ve nostaljik bir atmosfer hâkimdir.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
İnsan bazen bir cümlenin içinde uzun süre kalır.