İnsan en çok, anlatamadığı yerde derinleşir.

ŞAİRİN DEFTERİ   /   TAM METİN

Vazgeçemediğim

Vazgeçemediğim Şiiri - Bedrettin Aykın

Bir ayna bulundur yanında benim için
Görmemi sağla unuttuğumda yaşlı yüzümü
Çekilsin taşkın sularım yeniden göletine
Dokundurmasın beni el değmemiş güzelliğine

Kapat güneşime perdelerini yapabilirsen
Işığı söndür başlat bir yangını giderken
Şimdiden acılarlayım güz bahçesi yüreğim
Hazırım bekliyorum bir hüznü ağırlamaya ben

Ne zaman onaracaksın yanılgının yıktığını
Dağlarına bir gün karlar yağdığında mı
Baş kaldırmayacak mı kardelenlerin karakışa
Düşledim seni hep ben çiçeklerle kuşlarla

Yazık öpmemişsin hiç sevdanın dudağını
Bırak dokunsun gözlerim güzelliklerine
Tutayım kuş kanadı ellerini sevinsin ellerim
Solmasın koklanmadan o gül orada öylece

Günüdür bitti artık delibozuk ilkyaz düşleri
Uyandım karlar yağmış üstüne kasımpatılarının
Kurtuldu sonunda koruyamadığımız kimsesiz sevgi
Dinliyorum içimde şimdi acının nal seslerini

Yaşayabilecek misin türküsüz bir yalnızlıkla
Dayanabilecek mi yokluğuna benim yorgun yüreğim
Oysa sevincimdin bir zamanlar rastlaşmada
Bir sevgili dosttun ortağımdın yaşamı paylaşmada

Bedrettin Aykın

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini anlatırken değil, saklarken belli eder.

Şiir, bir ayrılığın ardından sevgiliye seslenen bir anlatıcının, unutulmamak ve hatırlanmak için yalvarışını dile getirir. Anlatıcı, sevgilinin gidişiyle içinde başlayan hüznü ve acıyı kabullenmeye çalışırken, bir yandan da ondan kendisini görmesini, dokunmasını ve sevgisini esirgememesini ister. Şiir, kaybedilen bir aşkın yarattığı yalnızlık ve özlem duygusu etrafında şekillenir.

Ana duyguhüzün
Ana temaayrılık
Duygusal yönolumsuz
Yoğunluk80/100

ANLAM

Ana düşünce

Ayrılık kaçınılmaz olsa da sevgi ve hatırlanma isteği insanın içinde yaşamaya devam eder.

Temel çatışma

Sevgi ile ayrılık, umut ile kabullenme arasındaki gerilim.

Duygusal akış

Başlangıçta sevgiliye yönelik istek ve özlem varken, sonlara doğru kabullenme ve yalnızlık duygusu ağır basar.

ATMOSFER

Hüzünlü ve nostaljik bir ayrılık atmosferi; içten içe kabullenilmiş bir acı ve özlem.
hüzünlünostaljikyalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.