Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Nerdesin ey aradığım şehir?
O merhamet dolu evim ve kuşlar?
Gürlüyor içimde koca bir nehir,
Ses vermez oldu artık deli rüzgâr...
Sarhoş kalbim eski bahçelerde
Antalya, sonbahar ve portakallar...
Muhacir kuşlarla cenuba hicret
Cenupta çiçekler ve yeşil dallar.
Yorgun gözlerimde altından bir gün,
Her an içerimde mavi dalgalar...
Renkler cennetinden bir rüzgâr esse
Cenup ışıkları ruhumu sarar.
Baki Süha Ediboğlu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Anlatıcı, aradığı şehri, merhamet dolu evini ve kuşları sorar; içinde gürleyen bir nehir ve susan rüzgârla huzursuzluğunu dile getirir. Sarhoş kalbinin eski bahçelerde, Antalya, sonbahar ve portakallar arasında dolaştığını; muhacir kuşlarla güneye göç ettiğini anlatır. Yorgun gözlerinde altından bir gün ve içindeki mavi dalgalarla, güney ışıklarının ruhunu sarmasını bekler.
ANLAM
Aranan şehir ve ev, geçmişteki huzurlu ve renkli bir hayatın özlemiyle iç içedir; güneye duyulan özlem bu arayışın yönünü belirler.
İçteki huzursuzluk ile geçmişteki huzurlu ev/şehir arasındaki karşıtlık
Özlemle başlayıp güneye ve renklere yönelen bir bekleyişle sürer.
ATMOSFER
Hüzünlü bir özlemle karışık, güneye ve geçmişe ait sıcak renklerin hayal edildiği bir iç dünya.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bazı kelimelerin yaşı yoktur; hep aynı yerden acıtır.