İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Harnupun Bağrındaki Çivi

Harnupun Bağrındaki Çivi Şiiri - Aziz Nesin

Seni en çok
Güver uçurumundan bakarken aradım
Uçurum bir milyon yıllık
Yüzonbeş metre derinlik
Sevgimiz yedi yıllık
Ama Güver’den çok daha derin

Sonra birden
Tutacakmışsın gibi elimden
Bakarken uçuruma
Uzattım elimi sana
Şu kadar bin kilometreden
Ve tuttum Güver’in uğuldayan çığlığını
Yüzonbeş metreden
Duydum senin sesini
İki saat ayrımı olan o uzak yerden
Sevişmenin doruğundan düşer gibi boşluğa
Bir bilinmeyen kuşun çığlığı
Yuvarlandı dudaklarından uçuruma

Uçurumun kıyısında bir harnup ağacı
Uçurum bir milyon yaşında
Harnup yüz
Yedi yıllık sevgimiz
Harnupun dallarında çiçek açmış adak çaputları
Yaz kış çiçeklerini dökmüyor harnup

Gövdesine kalın bir çivi çakmışlar
Bencileyin acılar çeken harnup
Sakız sakız kanını akıtmış yarasından
Adak çiçekleri renk renk dallarında
Güver uçurumu bir milyon yıllık
Harnup yüz yaşında
Çivi on yıl önce çakılmış
Sevgimiz daha yedi yıllık

Benim tek niyetin sensin
Bu çiviyi çekip çıkarabilirsem bağrından harnupun
Benimsin
Çıkaramazsam olmayacak niyetim
Harnup çektikçe bağrındaki acıyı
Ben de çekeceğim ölene dek

Harnupun sakızı çivinin pasına kaynamış
Yarası derin mi derin harnupun
Tuttum çivinin başını
Ne de güçsüzmüş parmaklarım
Dayan sevdalı yüreğim
Göster gücünü demire
Göster gücünü sakızı taşlaşmış harnupa
Kurtar harnupun yüreğini
Ve kurtar kendi yüreğini
Çek çıkar çiviyi güçsüz parmaklarım
Herkül’se Herkül’ün parmakları
Zeus’sa Zeus’un
Zaloğlu Rüstem’in
Hazret-i Ali’nin parmakları ol

Savaşım zorlu mu zorlu
Kan ter içindeyim
Bir milyon yıllık uçurum
Harnup yüz yaşında
Çivi yarası on yıllık
Sevgimiz yedi
Pas sakıza sakız pasa kaynamış
Çıkarabilirsem çiviyi
Uçsun gönül kuşum kendi göklerinde
Çıkaramazsam
İşte uçurum

Paslı çivi oynadı yerinden
Ya kırılırsa başı çivinin
Canımı takıp dişime
Senin adını haykırdım uçuruma
Sesim geri döndü yüzonbeş metreden
Ve bir milyon yıl öteden
Çivi söküldü harnupun bağrından
Demek benimsin günün birinde sevgilim
Harnupun yarası on yıllık
Benimki yedi
Harnup yüz yaşında
Bir milyon yıllık uçurum
O paslı çiviyi saklıyorum
Güver uçurumunca sabırlıyım
Ölsem de kalsam da
Dünya durdukça seni seviyorum

Aziz Nesin

Aziz Nesin portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı kelimeler insanın içindeki eski ışığı yakar.

Şiir, anlatıcının sevdiği kişiye duyduğu derin ve engel tanımayan aşkı, Güver uçurumu ve harnup ağacı metaforları üzerinden anlatır. Anlatıcı, sevgilisine kavuşmak için doğaüstü bir güçle harnup ağacına çakılmış paslı bir çiviyi sökmeye çalışır; bu çaba, aşkının büyüklüğünü ve fedakârlığını simgeler. Şiir, aşkın zamana ve mekâna meydan okuyan gücünü ve sabrını vurgular.

Ana duyguAşk
Ana temaAşk
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk90/100

ANLAM

Ana düşünce

Gerçek aşk, engelleri aşmak için her türlü güce ve sabra sahiptir; sevgi, zamanın ve mekânın ötesinde bir derinlik taşır.

Temel çatışma

Aşkın gücü ile fiziksel engeller (uçurum, mesafe, çivi) arasındaki mücadele.

Duygusal akış

Mücadele ve kararlılıktan umuda ve zafer duygusuna evrilir.

ATMOSFER

Doğanın görkemli ve zamansız manzarası eşliğinde, aşkın gücüne duyulan inançla örülü, destansı bir atmosfer.
RomantikUmutluCoşkulu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.