İnsan bazı şiirleri okumaz; onlara denk gelir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 167

Dîvân-ı İlâhîyât 167 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Sakın dünyâya aldanma
Aç gözün gafletden uyan
Bunda kimse kalır sanma
Aç gözün gafletden uyan

Kanı Âdem kanı Havvâ
Kanı Muhammed Mustafâ
Bu fânîden umma vefâ
Aç gözün gafletden uyan

Taksîre istiğfâr eyle
İkrârını tekrâr eyle
Bir assılu bâzâr eyle
Aç gözün gafletden uyan

Bu devlete mağrûr olma
Fânî zevke mesrûr olma
Tâ'at-ı Hak'dan dûr olma
Aç gözün gafletden uyan

Nefsin aradan süre gör
Vahdet iline ere gör
Aklın başına dere gör
Aç gözün gafletden uyan

Şol ki oldu Hakk'a vâsıl
Ol oldu insân-ı kâmil
Geç sevdâlardan ey gâfil
Aç gözün gafletden uyan

Mâsivâdan yumup gözü
Dergâh-ı Hakk'a tut yüzü
Hüdâyî'den gûş et sözü
Aç gözün gafletden uyan

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

Şiir, dünyanın geçiciliğini ve insanın gafletten uyanması gerektiğini öğütleyen bir tasavvufi metindir. Anlatıcı, okuyucuya seslenerek dünya malına aldanmamayı, nefsi terbiye etmeyi ve Hakk'a yönelmeyi telkin eder. Şiir, faniliğin bilinciyle manevi bir uyanışa çağırır.

Ana temaİnanç
Duygusal yönNotr
Yoğunluk40/100

ANLAM

Ana düşünce

Dünya geçicidir; insan gafletten uyanıp Hakk'a yönelmeli ve nefsini terbiye etmelidir.

Temel çatışma

Dünya hayatının aldatıcılığı ile manevi uyanış arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Dünyanın geçiciliğini hatırlatan, manevi uyanışa çağıran bir öğüt atmosferi.
DinginKutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.