Şiir, unutulan şeylerin usulca geri dönüşüdür.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 147

Dîvân-ı İlâhîyât 147 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Eyâ reh-nümâ-yı gürûh-ı kirâm
Aleyke's-salâtü aleyke's-selâm

Seninle bulundu tarîk-i hüdâ
Seninle bilindi sıyâm ü kıyâm

Habîb-i Hudâ'sın sivâdan ne gam
Güneşden sakınsa aceb mi gamâm

Nice nâkıs etdi çü burhân taleb
O dem bedrin etdin işini tamâm

Hüdâyî garîbe şefâ'at meded
Sana çünki Mahmûd olupdur makâm

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Her şiir biraz eksik kalmış bir konuşmadır.

Şiir, Hz. Muhammed'e yönelik bir övgü ve selamla başlar; onun hidayet rehberliği, ibadetlerin onunla anlam kazandığı ve Tanrı'nın sevgilisi olduğu vurgulanır. Şair, onun mucizesiyle ayın yarıldığına işaret eder ve kıyamet gününde şefaat dileğinde bulunur. Son beyitte ise Hüdâyî mahlasıyla garip kullara şefaat istenir.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Hz. Muhammed, hidayet rehberi ve şefaatçidir; ona salat ve selam ile bağlılık esastır.

ATMOSFER

Kutsal bir hürmet ve bağlılık duygusuyla örülü, manevi bir atmosfer.
KutsalDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.