Kelimeler bazen insanı kendine getirir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 146

Dîvân-ı İlâhîyât 146 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Elâ ey gevher-i kân-ı risâlet
Sana bin bin salât ile tahiyyet

Hakîkat bâğının serv-i bülendi
Gül-i sad-berg-i gülzâr-ı sa'âdet

Fekâne kâbe kavseyni ev-ednâ
Uluvv-ı şânına eyler şehâdet

Nebîler gerçi halkı da'vet edip
Kamusu etdiler irşâd-ı ümmet

Velî sen geçip ef'âl ü sıfâtı
İbâdı etdin asl-ı zâta da'vet

Anınçün hâtem oldun enbiyâya
Seninle bitdi bünyân-ı nübüvvet

Habîbâ ger Halîl olduysa ceddin
Sen oldun kutb-ı eflâk-ı muhabbet

İki şakk oldu mâh engüştün ile
Çü gördü sende nûr-ı şems-i vahdet

Meded eyle Hüdâyî derd-mende
Şefâ'at yâ Resûla'llâh şefâ'at

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Okumadan önce değil, okuduktan sonra.

Şiir, Hz. Muhammed'e yönelik bir övgü ve şefaat dileğidir. Anlatıcı, onun peygamberlik makamını, diğer peygamberlerden üstünlüğünü ve mucizelerini anarak ona salât ve selam eder. Sonunda kendi derdine deva ve şefaat ister.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk75/100

ANLAM

Ana düşünce

Hz. Muhammed, peygamberlerin sonuncusu ve en üstünüdür; ona sığınmak ve şefaatini dilemek gereklidir.

ATMOSFER

Kutsal bir hürmet ve yakarış atmosferi.
KutsalDinginUmutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.