Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 139

Dîvân-ı İlâhîyât 139 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Gördünse cânân illerin
Bülbül haber vergil bize
Kokdunsa yârin güllerin
Bülbül haber vergil bize

Feryâd edersin rûz ü şeb
Bu derdine n'oldu sebeb
Gülden ne eylersin taleb
Bülbül haber vergil bize

Aşkıyla ser-mest olduğun
Gülden nice bûy aldığın
Anda ne hâlet bulduğun
Bülbül haber vergil bize

Gülden dikenden bendi kes
Allahu bes bâkî heves
Uşşâka olup dest-res
Bülbül haber vergil bize

Pervâne-veş yak bâl ü per
Tâ kalmaya senden eser
Vuslatda kalmazsan eğer
Bülbül haber vergil bize

Varlık konağından göçüp
Cisr-i mecâzîden geçip
Vahdet şarâbından içip
Bülbül haber vergil bize

Yok eyleyip hep varını
Buldun mu sen de yârini
Keşf eyleyip esrârını
Bülbül haber vergil bize

Kendinden el sildin ise
Ölmezden ön öldün ise
Maksûdunu buldun ise
Bülbül haber vergil bize

Senden fenâ buldun mu sen
Gülden alıp bûy-ı hasen
Bir oldu mu cân ile ten
Bülbül haber vergil bize

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İnsan bazen bir şiirde çocukluğunu bulur.

Şiir, bir bülbüle seslenerek sevgiliye, güle ve aşka dair haber sormaktadır. Anlatıcı, bülbülün gülle olan ilişkisini, aşk sarhoşluğunu, varlıktan geçip birliğe ulaşmayı sorgular. Tasavvufi bir arayış ve keşif hâli dile getirilir.

Ana duyguÖzlem
Ana temaTasavvuf
Duygusal yönKarma
Yoğunluk70/100

ANLAM

Ana düşünce

Aşk ve tasavvufi yolculukta bülbül gibi güle ulaşmak, benlikten geçip vahdete ermek gerekir.

Temel çatışma

mecazî varlık ile vahdet arasındaki gerilim

ATMOSFER

Tasavvufi bir arayış ve özlem atmosferi hâkimdir.
DüşselNostaljikKutsal
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.