İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 132

Dîvân-ı İlâhîyât 132 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Yakmasın âşıkları nâr-ı celâl
Yâ ilâhî sen inâyet eylegil
Her biri sâdıkların bulsun kemâl
Ya ilâhî sen inâyet eylegil

Kulların âciz durur kudret senin
Kıl meded kim havl ile kuvvet senin
Cem'-i cem'e feth ile nusret senin
Yâ ilâhî sen inâyet eylegil

Gûş-ı câna ere lutfundan hitâb
Perdeler ref'oluban gide hicâb
Çünki sana senden olur feth-i bâb
Yâ ilâhî sen inâyet eylegil

Hep senindir bunca ef'âl ü sıfât
Zât-ı bî-çûnunda fânîdir zevât
Âlem-i vahdetde sen vergil sebât
Yâ ilâhî sen inâyet eylegil

Vâsıl ola sırrım ü cânım karîb
Tâ Hüdâyî kalmaya şöyle garîb
Âlem-i kesretde vahdet kıl nasîb
Yâ ilâhî sen inâyet eylegil

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

İyi bir şiir, bittiği yerde başlamaya devam eder.

Şiir, Tanrı'ya yakararak âşıkların cehennem ateşiyle yanmamasını, onların olgunluğa ermesini ve ilahi yardımın gelmesini diler. Anlatıcı, acizliğini ve kudretin Tanrı'ya ait olduğunu kabul ederek, vahdet aleminde sabit kalmayı ve kesret aleminde birlik nasip etmesini ister. Son dizede şair Hüdâyî, gurbetten kurtulup sır ve canının Tanrı'ya yakın olmasını niyaz eder.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

İnsan acizdir, gerçek kudret ve inayet Tanrı'ya aittir; O'ndan yardım istenmelidir.

Temel çatışma

İnsanın acizliği ile Tanrı'nın kudreti arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Tanrı'ya yakarışın ve teslimiyetin hâkim olduğu manevi bir atmosfer
KutsalDinginUmutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.