Şiir, ruhun dünyaya bıraktığı küçük bir izdir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 127

Dîvân-ı İlâhîyât 127 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Dilin zikr eyler Allah'ı niçün kalbin olur gâfil
Hudâ her yerde hâzırken nedendir arada hâ'il

Tecellî etse envâr-ı kelâm-ı Semme vechu'llâh
Yanardı cümle mevcûdat olurdu perdeler zâ'il

Olan bu neş'e-i dünyâda Mutû râhına sâlik
Olupdur Küllü şey'in hâlikün sırrı ana hâsıl

Şu kim vahdet şarâbın hazm ede bezm-i şerî'atda
Tarîkatda odur kâmil hakîkatda odur vâsıl

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, kalbin unutmamayı seçtiği şeydir.

Şiir, insanı Allah'ı anmaya ve gafletten uyanmaya çağırır. Dünya neşesine dalıp ölüm gerçeğini unutan kişiye, her şeyin yok olacağını hatırlatır. Şeriat, tarikat ve hakikat aşamalarında vahdet şarabını hazmeden kişinin olgunluğa ve birliğe ulaşacağını söyler.

Ana temaİnanç
Duygusal yönNotr
Yoğunluk30/100

ANLAM

Ana düşünce

Allah her yerde hazırken gaflet içinde olmak anlamsızdır; dünya geçicidir ve gerçek olgunluk vahdet sırrına ermektir.

Temel çatışma

gaflet ile zikir/uyanıklık arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

İlahi gerçekleri hatırlatan, sorgulayıcı ve öğretici bir atmosfer.
KutsalDingin
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.