Kelimeler bazen insanı kendine getirir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 117

Dîvân-ı İlâhîyât 117 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

N'ola dîvânına karşı durursam
Kulun Efendiden gayrı kimi var
Ne var dergâhına yüzüm sürersem
Kulun Mevlâ'dan ayrı yâ kimi var

Cemî'-i zenbim ey sultân-ı ekber
Bağışla mâ-tekaddem mâ-teahher
Visalin zevkini eyle müyesser
Kulun Efendiden gayrı kimi var

Lekad ebda'tenâ bi'1-kâfi ve'n-nûn
Te'âlâ şânüke ammâ yekülûn
Olalım lutf u ihsânına makrûn
Kulun Mevlâ'dan artık yâ kimi var

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Okumadan önce değil, okuduktan sonra.

Şiir, bir kulun Allah'a yönelerek af dilemesini ve O'ndan başka sığınacak kimsesi olmadığını ifade eder. Anlatıcı, günahlarının bağışlanmasını ve visal (kavuşma) zevkinin nasip edilmesini ister. İlahi lütuf ve ihsana sığınma teması etrafında şekillenir.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Kulun, Allah'tan başka sığınacak kimsesi yoktur; O'na yönelmek ve af dilemek tek çaredir.

Temel çatışma

Kulun günahkârlığı ile ilahi bağışlayıcılık arasındaki gerilim

ATMOSFER

İlahi huzur ve teslimiyet duygusunun hâkim olduğu bir dua atmosferi.
KutsalDinginUmutlu
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.