İnsan bazen kendini yalnızca bir şiire anlatabilir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Dîvân-ı İlâhîyât 112

Dîvân-ı İlâhîyât 112 Şiiri - Aziz Mahmud Hüdayi

Gülistânda gülü handân eden dost
Ana bülbülleri nâlân eden dost
Dilerse katreyi ummân eden dost
Kimini kul kimin sultân eden dost

Bakarsan âleme bir özge üslûb
Kimi tâlib olupdur kimi matlûb
Kimini ağladıp mânend-i Ya'kûb
Kimini Yûsuf-ı Ken'ân eden dost

Tılısm olup benî-Âdemde sûret
Konulmuş anda esrâr-ı hakîkat
Mukaddem görünüp şevk ü mahabbet
Tecellî-i cemâl ihsân eden dost

Habîb'e emrin ile hısn olup gâr
Halîl'e gülşen oldu şiddet-i nâr
Za'îfin eylesen derdine tîmâr
Ne var ey derdlere dermân eden dost

Şunu kim ede Mevlâ mazhar-ı zât
Hüdâyî tan mı bulsa nice lezzât
Cemâline edip insânı mir'ât
Kemâl-i hüsnünü seyrân eden dost

Aziz Mahmud Hüdayi portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Bazı dizeler insanın omzuna sessizce dokunur.

Şiir, Tanrı'nın kudretini ve her şeyi O'nun dilediğini anlatır. Anlatıcı, dost olarak nitelendirdiği ilahi varlığın insanları farklı hallere soktuğunu, kimi zaman güldürüp kimi zaman ağlattığını, dertlere derman olduğunu dile getirir. Sonunda insanı kendi cemalinin aynası yapıp güzelliğini seyrettiğini ifade eder.

Ana duyguMinnet
Ana temaİnanç
Duygusal yönOlumlu
Yoğunluk65/100

ANLAM

Ana düşünce

Tanrı, evrendeki her şeyin mutlak hâkimidir; dilediğini yükseltir, dilediğini düşürür, dertlere derman verir ve insanı kendi güzelliğinin aynası kılar.

Temel çatışma

İnsanın acizliği ile Tanrı'nın mutlak kudreti arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Tanrı'nın kudretinin ve lütfunun hissedildiği, teslimiyet ve hayranlık dolu bir atmosfer.
KutsalDinginHüzünlü
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.