Şiir, geçip giden zamana bırakılmış küçük bir itirazdır.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
Unuttum, nasıldı annemin yüzü
Unuttum, sesi nasıldı annemin.
Gece bir örtü olsun anılardan
Kara yüreğime örtüneyim.
Unuttum, nasıldı annemin gülüşü
Unuttum, nasıldı ağlarken annem.
Yaşam sallasın kollarında beni
Küçücük oğluyum onun ben.
Unuttum, elleri nasıldı annemin
Unuttum, gözleri nasıldı bakarken.
Kuru ot kokusu getirsin rüzgar
Yağmur usulcacık yağarken.
Ataol Behramoğlu
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, annesini kaybetmiş bir kişinin annesinin yüzünü, sesini, gülüşünü ve ellerini hatırlayamamasını anlatır. Anlatıcı, anılara sarılarak ve doğanın sakinleştirici etkisiyle acısını dindirmeye çalışır. Şiir, kaybın getirdiği derin hüznü ve annesine duyduğu özlemi dile getirir.
ANLAM
Annenin kaybı, onun hatıralarının silinmesiyle derin bir hüzne yol açar; ancak doğa ve anılar teselli kaynağı olabilir.
Annenin hatıralarının silinmesi ile ona duyulan özlem arasındaki çatışma.
Annenin hatırlanamamasından duyulan hüzün, doğa imgeleriyle hafifleyerek kabullenmeye doğru ilerler.
ATMOSFER
Hüzünlü ve nostaljik bir atmosfer; doğa imgeleriyle yumuşatılmış bir yas havası.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Şiir, insanın içinde susturduğu şeylerin sesidir.