Hakikat Rahında Gönül Bülbülü

Hakikat rahında gönül bülbülü
Gonca evrakını rayegan okur
Fem-i fesahatle depredüp dili
Gahi Bostan gahi Gülistan okur

Çün saba goncanın açtı nikabın
Saf olup ref’etti anda hicabın
Her can fark eder mi usul kitabın
Mekteb-i irfanda arifan okur

Fehmeder görünce vakıf-ı esrar
Herkesin rümuzun hak üzre ızhar
Arif-i billaha görünür her bar
Sanma her cahil-i bed zeban okur

Çar harfile kalbin eylemeyen saf
Dem urup bihude etmesün güzaf
Yazılmış rümuz-ı ayn ü şin ü kaf
Bu babı zümre-i aşıkan olur

Bunu duyaluben guş eden inler
Hakikat cür’asın nuşeden inler
Sem’-i idrak ile cuş eden inler
Hal ehli bu ilmi her zaman okur

Zebanını buy-i anber eylemiş
İrdiği dimağı muattar eylemiş
Tarikat ilmini ezber eylemiş
Bir şeyh-i kamil-i nüktedan okur

Ehl-i ma’rifetin olan hemdemi
Guşe-i vahdette etmede demi
Bulanlar kutb içre hal-i alemi
Nüsha-i eşyada dideban okur

Ehl-i hakikatle olan musahib
Kemal ü ma’rifet olmada hasib
Mükafatın bilen ehl-i menasıb
Sanma bu kaf ilmin her lisan okur

Mührü ana ızhar edince Cebbar
Hikmete ram oldu kamu nur u nar
Divanda bir nesne kılmayup ızhar
Kuş dilidir anı Süleyman okur

Kand misali olur zeban-ı hikmet
Nevbenev gösterir hilaf-ı suret
Yazdı dil levhine katib-i kudret
Dil olur dehende terceman okur

Derununun virdi sığmaz beyane
Yalınız kendini sanma divane
Kulak tutar isen halk-ı cihane
Her biri bir yüzden dasitan okur

Bu hikmet ilmin behimmet-i dana
Eyler İskender’e fasl-ı münteha
Süleyman nüshasın açar bir daha
Kıssa-i Rüstem’dir Kahraman okur

Akiller akl ile çeker yabane
Sülük etmeyenler bulur bahane
Hace derler bildim Nuşirevan’e
Olup olacağın bigüman okur

Kim ki taklid ile bu raha girer
Sözü yok bihude kendüyi yorar
Sır görür yanlışça haberler verir
Her kaçan bu ilmi kehkeşan okur

Cahil atar elbet meydana kendin
İstemez akılın çeke semendin
Uydurur kendüye birinin fendin
Kendi yaman anı her yaman okur

Ömer anın içün eylerim figan
Döker nem yerine didelerim kan
Korkarım icadım öldüğüm zaman
Bulur bir cahil-i kec dehan okur