İnsan kendini en çok sessizliğinde ele verir.

İYİ Kİ ŞİİR VAR!

Okundu

Benim İle Yiyip İçip Gezerken

Benim İle Yiyip İçip Gezerken Şiiri - Âşık Ömer

Benim ile yiyip içip gezerken
Rakiblerim oldu dostun Abdullah
Cihanda ben seni dostum severken
Neyledim ki bana küstün Abdullah

Tahammül edemem seni görürken
Mah yüzlere çifte benler dururken
Evvel bize şeftaliler verirken
Şimdi gıdamızı kestin Abdullah

Aşıkın ağladan cihanda gülmez
Rahat olup çeşmim yaşını silmez
Senin ettiklerin yanına kalmaz
Kurulu yayımı bastın Abdullah

Karşımızda hilal kaşların çatar
Keman kaşı olmuş tiğını atar
Bir bizi görünce istiğna satar
Yoksa öldürmek mi kastın Abdullah

Sinem hançerlerin aldın eline
Yad bülbüller konmuş senin gülüne
Cefaya başladın Ömer kuluna
Şimdi göz etmeği kestin Abdullah

Âşık Ömer portresi

ŞİİRİN HARİTASI

Bu şiirin içinde ne var?

Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.

Şiir, zamanın silemediği şeylere tutunur.

Şair, bir zamanlar dostu olan Abdullah'ın kendisine yüz çevirmesini, onu rakipleriyle aynı kefeye koymasını ve vefasızlığını anlatır. Abdullah'ın önceden gösterdiği ilgiyi şimdi esirgemesi, şairi derinden yaralar. Şiir, dostluktan düşmanlığa dönen bir ilişkinin acısını ve sitemini dile getirir.

Ana duyguKırgınlık
Ana temaAyrılık
Duygusal yönOlumsuz
Yoğunluk85/100

ANLAM

Ana düşünce

Dostluk ve vefa duygularının yerini düşmanlık ve ilgisizliğe bırakması, seven kişiyi derinden yaralar.

Temel çatışma

geçmişteki dostluk ile şimdiki düşmanlık arasındaki karşıtlık

ATMOSFER

Hüzünlü ve sitem dolu bir ayrılık atmosferi.
HüzünlüNostaljikYalnız
“Şiir, insanın kendine söylediği
en dürüst sözdür.”
Şiirhane · Sözün evi.

Şiirhaneden Mektup

Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.

Sadece anlamlı şeyler, söz veriyoruz.