Dostun Muhabbeti Cana Gelince

Aşık olan aşk libasın kuşanır
Dostun muhabbeti cana gelince
Mümin olan yeryüzüne döşenir
Zenbur olup bahri kana gelince

Gel ey deli gönül eyleme efkar
Her şeye üzülmek ömüre zarar
Bunda belli olur yar ile ağyar
Dökülüpte iş bu ana gelince

Gönül gel gezelim biçare naçar
Hak kuluna elbet bir kapı açar
Kimisi bend olur kimisi kaçar
Hüseyn gibi can kurbana gelince

Bulduk hak cevherin öz kanımızdan
Kesmeyiz zikrini dillerimizden
Bir himmet diledik bağbanımızdan
Bülbül olup gülistana gelince

Dembe dem süzüldüm sulbü pederde
Hak çaldı kalemi rahmi maderde
İriza gösterdik her bir kaderde
O cihandan bu cihana gelince

Coştu gönül dost cemalin özledim
Avcı olup izlerini izledim
Suretimi cahillerden gizledim
Var mekandan La Mekana gelince

Yandı ciğerciğim pare paredir
Yüreğimde olan derttir yaredir
Rakip münkürlerin yüzü karedir
Mahşer günü o divana gelince

Ağladı dideler kan ile yaştan
Bende çok dert çektim yar için baştan
Tayladım yükümü türlü kumaştan
Katar düzüp bezistana gelince

Aşık olan destin Pire yetirir
Bağban olan taze gonca bitirir
Daimi mest olur aklın yitirir
Karşıma dilberi rana gelince