İnsan en çok, geri dönemediği yerleri özler.
İYİ Kİ ŞİİR VAR!
oyluk kemiğimi çıkarıp
kendime bir kadıncık yaptım
ve bir şamar vurup
rafa oturttum
ben evden çıkınca
kadıncığım yemeklerimi pişirdi
söküklerimi dikti
ve akşam olunca
korkusundan
çıkıp rafa oturdu
geceleri kadıncığımın dizlerine korum başımı
ve üç kıil koparınca
uyurum
Âsaf Hâlet Çelebi
ŞİİRİN HARİTASI
Metnin anlam, duygu, tema ve biçim katmanlarına kısa bir bakış.
Şiir, anlatıcının kaburga kemiğinden kendine bir kadın yaratıp onu itaatkâr bir eş gibi kullanmasını anlatır. Kadıncık, anlatıcının yokluğunda ev işlerini yapar, akşam olunca korkusundan rafa çekilir. Anlatıcı geceleri onun dizlerine başını koyup uykuya dalar. Şiir, yaratma ve tahakküm ilişkisini ironik bir dille sorgular.
ANLAM
İnsanın kendi yarattığı varlığa hükmetme arzusu, aslında derin bir yalnızlığın ve iktidar ilişkisinin dışavurumudur.
Yaratıcı ile yaratılan arasındaki tahakküm ve bağımlılık
ATMOSFER
Tekinsiz ve mesafeli bir ev içi atmosferi; yaratılan kadıncığın itaati ve korkusuyla şekillenen soğuk bir düzen.
“Şiir, insanın kendine söylediğiŞiirhane · Sözün evi.
en dürüst sözdür.”
Yeni şiirler, yeni keşif yolları ve iyi sözler için.
Şiirin içinde yolunu seç.
Bir şiir bazen koca bir ömrü hatırlatır.